bijgenaamd met de Baard (ca. 950 - Florennes 12 sept. 1015), graaf van Leuven en stichter van de Brabantse dynastie, zoon van Reinier III van Henegouwen, wordt in 1003 voor het eerst vermeld als graaf van Leuven, ter gelegenheid van zijn erkenning als voogd van de abdij van Nijvel. Tijdens zijn bewind verkreeg hij ook de voogdij over de abdij van Gembloers. Door zijn huwelijk met Gerberga, dochter van Karel van Frankrijk, hertog van Lotharingen, kwam hij bij de dood van zijn zwager Otto in het bezit van het graafschap Ukkel-Brussel (1005). De toekenning van diens hertogelijke titel aan Godfried I van Verdun bracht hem met deze laatste in conflict. In 1013 kwam Lambert in strijd met de prins-bisschop van Luik, die hem het graafschap Brunigerode (excl. Hoegaarden) moest afstaan. Hij sneuvelde tijdens een offensief tegen Godfried I van Verdun.